واکسن و سرخرود

پسری طلای من شما الان ٢ماه و ٥ روز داری.واکسنت رو زدیم و موقعی که سوزن داخل پاهات میرفت گریه

میکردی الهی قربونت برم اما وقتی بغلت میکردم آرروم میشدی.مامان فدات بشه که گریه ات اینقدر اشک

داره

بعدش رفتیم خونه ی مامانی،عزیزم هر ٤ ساعت استامینوفن میخوردی اما نمیخوابیدی!!منم دلم

میخواست بخوابم اما از ترس تب نتونستم.شب خاله سمیرا هم حالتو پرسید و گفت کیارش کوچولو خوبه

(یه روز زودتر از تو واکسن زده بود)اما گفت شب باید بیدار باشی تا تبشو چک کنی.خداروشکر تب آنچنانی

نکردی و پس فرداش دومین سفرمون رو با هم رفتیم سرخرود اونجا تونستیم از سفر شما عکس بگیریم

اما ساعت ٨ شب دیگه خیلیییییییی بیقراری کردی و ما مجبور شدیم برگردیم

توی راه هم بغلم خوابیدی.بابا مارو رسوند خونه ی مامانی و خودش رفت سرکار(شبکار بود میخواست

مرخصی بگیره که دیگه برگشتیم و مرخصی کنسل شد)با بابابزرگت اینا رفته بودیم سرخرود عزیزم

الان شما خوابی و من دارم اینارو مینویسم

راستی ٣شنبه خاله مژگان شون شام میان خونه ی ما.

عاشقانه عاشقتم...